Piszemy ramami, nie anegdotami. Każdy tekst zawiera kryteria, tabelę albo arkusz decyzyjny - coś, co da się otworzyć na spotkaniu i wypełnić własnymi liczbami. Nie opowiadamy cudzych wdrożeń z drugiej ręki i nie podajemy średnich branżowych jako dowodu na cokolwiek. Nie recenzujemy narzędzi, nie uczymy pisania promptów i nie interpretujemy przepisów - od tego są inne serwisy. Piszemy też o tym, co w organizacji stawia opór wdrożeniu, i o kompetencjach, których zwykle brakuje. Każdy materiał kończy się listą pytań do zadania na najbliższym spotkaniu.
Praca wejściowa juniorów uczy oceniać jakość, a jest najlepszym kandydatem do automatyzacji. Tabela zadań, rachunek kosztu i cztery wskaźniki do policzenia.
Godziny razy stawka razy dwanaście to nie jest zwrot. Trzy warunki, przy których oszczędność czasu staje się pieniędzmi, i arkusz rachunku netto na jedną stronę.
76% firm deklaruje właściciela AI, a decyzje i tak wracają na zarząd. Arkusz decyzyjny: kto podpisuje narzędzie, pilotaż i agenta działającego bez nadzoru.
Liczba zapytań do modelu i procent adopcji rosną też tam, gdzie AI nie zarobiła złotówki. Który komplet wskaźników położyć zarządowi na kwartalnym przeglądzie.
Niskie użycie licencji AI rzadko oznacza opór zespołu. Cztery przyczyny, tabela diagnostyczna i plan na trzydzieści dni przed dokupieniem czegokolwiek.
Pilotaż bez daty końca i progu liczbowego nie kończy się sam. Co zmierzyć przed startem, trzy progi stop/go i jak zamknąć eksperyment AI bez strat dla zespołu.
Sześć kryteriów oceny procesu, mapa kandydatów do wypełnienia na warsztacie w dwie godziny i lista procesów, których nie warto ruszać przez pierwsze pół roku.
Faktura dostawcy to zwykle mniej niż połowa rachunku za pilotaż AI. Arkusz kosztu całkowitego w dwanaście miesięcy i schemat liczenia zwrotu bez cięcia etatów.